مصطفی هاشمی طبا با نام بردن از دولت سایه، سعیدجلیلی را دارای ویژگی انقلابی نمایی خواند.

داستان «دولت در سایه» از ۱۳۹۲ شروع شد. جلیلی پس از شکست از روحانی، در بیانیه‌ای نوشت که «برای کمک به دولت و کم‌کردن کاستی‌ها، دولت سایه تشکیل می‌دهیم». اما این سایه، سایهٔ خنکی از جنس دولت‌های در سایه در نظام‌های پارلمانی مانند بریتانیا نبود؛ سایه‌ای بود که چوب لای چرخ گذاشت، «دلواپسیم» راه انداخت و برجام را «ترکمنچای هسته‌ای» نامید.

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با بیان اینکه «دولت سایه به دنبال این نباشد که دولت مستقر را سرنگون کند؛ این خیانت است»گفت،دولت سایه اگر می‌خواهد نقد کند باید مشفقانه ـ و نه تخریبی - نقد کند.»

جلیلی به دلیل تصمیم‌گیری‌های که بابت قضیه کرسنت کرده حدود ده‌ها میلیارد به این ایران ضرر وارد کرده است، تا جایی که حتی احمدی‌نژاد هم مخالف تصمیم‌گیری جلیلی بوده اما او هنوز هست و می‌گوید من دولت سایه هستم، بعد هم پرچم عراق را دور گردنش می‌اندازد و از طرفی هم عضو شورای عالی امنیت ملی است. من واقعا این موارد را نمی‌فهمم خیلی از موارد را نمی‌فهمم.

هادی خانیکی گفت: دولت سایه و نظام سایه یعنی دولتی که روی کار آمده و برنامه‌ای برای اداره کشور دارد، زمین‌گیر شود!