روزی که برای نخستین‌بار «سجل» ایرانی صادر شد. شناسنامه‌ای که قرار بود مرز میان «بودن» و «نبودن» را مشخص کند؛ مرزی که بیش از یک قرن بعد، هنوز برای صدها هزار نفر در ایران کشیده نشده است. آن روز، دختری به نام «فاطمه پهلوی» نخستین ایرانی صاحب شناسنامه شد؛ اما امروز، در سال ۱۴۰۴، هنوز کودکانی در همین سرزمین به دنیا می‌آیند، بزرگ می‌شوند، پیر می‌شوند و می‌میرند، بی‌آنکه در هیچ دفتر رسمی‌ای ثبت شده باشند.